Wat is er mis met een 45+ er

Eind november was er een workshop 50+ in Gouda, voor werkgevers en door werkgevers, waar druk gediscussieerd is over de kansen op de arbeidsmarkt voor 45+-ers. Alles in het kader van de maand van de 50+, waarover in de media matig enthousiast is gereageerd, terwijl het toch een groot probleem is voor de komende jaren.

Nederlanders denken dat hun kansen op de arbeidsmarkt al na hun 42e afnemen. Werkgevers zijn vergevingsgezinder en schatten de baankans van werknemers in hun 44e levensjaar nog als goed in. Maar waarom zijn we het er met z’n allen over eens dat we vanaf ons 45e minder kans hebben ?

We praten niet over weinig werknemers, immers in oktober 2011 zijn er 158.000 geregistreerde werkloze 45+-ers op een totaal aantal van 455.000 werklozen. En dan tellen we de werkzoekende ZZP-er niet mee.

En zo kan het dus gebeuren dat meer dan 200.000 solliciterende Nederlanders van 45+ in 98% van de gevallen –zegt de statistiek- een afwijzingsbrief krijgen. Een brief die er meestal op neer komt dat de werkgever stelt dat ‘de sollicitant niet past in het profiel’. Doe je navraag, dan krijg je gemiddeld genomen een sociaal gewenst antwoord, waaruit je via een omweg kan concluderen dat je te oud bent.

Werkgevers hebben nou eenmaal collectief (op een enkeling na) tussen hun oren dat 45-ers een te lage arbeidsproductiviteit hebben, te veel ziek zijn, te veel zeuren, niet meer willen bijleren, niet gemotiveerd zijn, te veel verlofdagen hebben en te duur zijn.

Is dat waar? In sommige gevallen is dat natuurlijk waar. Er zijn zeurende werknemers, voor wie alles teveel is, maar die vind je in alle leeftijdsgroepen. 45+-ers zijn statistisch gezien juist minder vaak ziek, maar verzuim kan langer duren. Dat is een statistisch gegeven. Cynisch gesproken kan je tegenover dat langer ziek zijn het argument zetten dat zwangerschaps- en ouderschapsverlof in ieder geval minder vaak zal voorkomen. 45-ers nemen een grote rugzak aan ervaring mee en kunnen dus sceptisch staan tegenover zaken waarvan zij weten dat zoiets in het verleden al eens fout is gegaan. Dat wil niet zeggen dat ze niet flexibel zijn of niet bereid om te veranderen. Vaak zegt dat volgens mij meer over de werkgever en de procesbegeleiding, dan over de voorzichtige en meedenkende 45+, die z’n baas voor een uitglijder wil behoeden. Waar we het met z’n allen over eens zullen zijn is dat iedere groep werknemers op hun eigen manier gestimuleerd en gemotiveerd hoort te worden. Blijft een 45+-er meer dan gewenst lang op eenzelfde functie en raakt de fut er daardoor uit, dan ligt dat uiteraard aan die 45-er, maar ook aan de bedrijfspolicy. Juist 45+-ers moeten regelmatig verkassen en bijscholen (op welke manier dan ook) om scherp te blijven en om optimaal gebruik te maken van hun ervaring. Daar ligt een belangrijke taak voor de werkgever. Dan blijft over de veelgenoemde kwestie van het ‘te duur zijn’. In de meeste bedrijfstakken zitten 45+-ers inderdaad vaak op hun maximum, dat klopt. Maar juist de ervaring maakt ze geschikt om iets meer te kunnen betekenen voor het bedrijf. Dat kan zijn door het zojuist genoemde regelmatig verkassen, door coach te zijn, of adviseur, formeel of informeel. Maar die 45+-er moet daar wel voor worden gevraagd, gemotiveerd en begeleid. Als je een 45+-er op de goede manier inzet zou dat ‘dure’ weleens een koopje kunnen zijn.

En neem je een 45+-er aan vanuit de WW dan is de financiële kwestie nog minder. Je hoeft hem of haar immers niet op het maximum in te schalen, de werkgeverslasten (max € 6.500 per jaar) worden 3 jaar door het UWV betaald en is de werknemer geboren voor juli 1954 dan is er ook nog een 100% ziektewet-vangnet en er zijn wettelijke mogelijkheden voor proefplaatsingen die een werkgever niets kosten.

Daarmee kom ik tot mijn conclusie dat het beeld over meer dan 200.000 werklozen voornamelijk tussen de oren zit van de werkgever. Uiteraard de beruchte enkeling uitgesloten. Mijn advies aan u, pas het profiel aan! Probeer het eens met een 45+-er, ervaar de ervaring en u zult het met me eens zijn!

Reactie van Rick Stortelers: